Gdy w 1968 roku otwarto Muzeum Plakatu w Wilanowie, plakat – medium codzienności – został uznany za pełnoprawne dzieło sztuki. Wystawy nie miały jednak jedynie nobilitować, odpowiadały na zasadnicze pytanie: jak pokazywać sztukę użytkową, nie odbierając jej charakteru „sztuki żywej”? Projekty, współtworzone między innymi przez Stanisława Zamecznika, podważały „salonowy” model ekspozycji, budując relację z widzem i zapraszając go do współuczestnictwa. Dziś, w epoce nadmiaru obrazów, to napięcie powraca: czy wystawa plakatu jest wciąż przestrzenią spotkania, w której widz może poczuć się współautorem?